Timeline

Silver icon of the Mother of God from გელათი (Kutaisi museum inv. 3868): „შევსწირეთ გლეხნი სამნი: ბეჟანა ბერიძე, ბეჟანა სა(ხ)ეჩიძე, გოგიჩაი ბუბაშვილი" — a peasant Beridze donated by ფირან მჴეციძე and ელენე აბაშიძე. Kondakov dated it 13th–14th c., later editors 15th–16th.

Confirmed (corrected 2026-09-26). A ბერისძე, serf of the plaintiff, is beaten and dies on the third day in a blood-money claim (სარჩელი სისხლისა) on scroll Hd-1589, Shida Kartli; printed as Corpus I (1984) No. 43 („მერ(ე) ბერისძე აცემინა დ(ა) მოკ(უ)და მესამეს(ა) დღეს(ა)") and indexed in პირთა ანოტირებული ლექსიკონი I (1991), printed p. 524 (scan file page-526). Our revision-2 check had read the wrong pages (file numbers ≠ printed numbers). Serf, not noble; surname or patronymic undecidable.

„მე, დავით ბერისძემა ციხელამა, ჩემმა ცოლმა მითამა" sell a vineyard at ბოტოტა (Botota), ზურისა ბოლო (Zurisa bolo)ს, to Catholicos ელიოზ so that an აღაპი can be endowed at მცხეთა; „დაიწერა ოკდონბერსა კე, ქორონიკონს პით" (= 99 → 1411; the Wikisource title says XI.25). The sale settles an earlier arrangement: silver had been presented for the couple by ოთარას ვარაზა (Otaras Varaza), who was to sell a vineyard so that an აღაპი could be endowed at მცხეთა on ნიკოლოზობა (St Nicholas's day). Witnesses and „თანადამხდურნი": ლომი ახალდბანელისძე, არსლანა ბოხჩოსაძე, ბეგა მელაღუასძე, ბაღატარ ხარანისაძე, ბასილი სალამსური, the priest-monk ანანია of ქვეთი, the charadanagi ჯანიბეგა, ნონია ჭაჭიშვილი, ტუკია მაჩხაშიშვილი — none of them a Beridze; the scribe signs „მე, მღრდელმონაზონს, მაღალაშვილსა ზაბილონსა დამიწერია და მოწამე ვარ". Transmission: the original is lost (it was Synod Chancellery, მცხეთის საბუთები № 160); the copy in copy-book № 507, item 139, is also lost; the surviving copy is numbered 1449-1651, transcribed by სარგის კაკაბაძე (Sargis Kakabadze) in 1913 for publication. Published ჟორდანია, ქრონიკები II (1897), p. 218, and ქართული ისტორიული საბუთების კორპუსი II (2013), No. 30.

იასე ცინცაძის სიგელი, found in Adjara by დიმიტრი ბაქრაძე in 1873: „მოწამენი: არიან: ... იესე: ფირანიშვილი: ბერიძე: ბეჟიტაი:" — ბეჟიტა ბერიძე as witness, with no title. Bakradze held it pre-dated Islam in Adjara.

„დემეტრე ბერიძე" among „სხვანი ჩუენი კარის ვაზირნი" witnessing King ალექსანდრე's სასისხლო სიგელი to კაციბერ თოფურიძე (document K-1608; dated 1484–1488 by გ. არახამია, first published by ე. თაყაიშვილი, ივერია 1891, no. 213. The figure needs checking against the manuscript and should not be printed as a date.). Attributed to ალექსანდრე II of Imereti.

In King Alexander's blood-money judgment for the ფალავანდიშვილი the witnesses after „პატრონი დადიან-გურიელი გიორგი" include „გურიულნი: ბერიძე, მაჭუტაძე, მახაძე" — the first explicit record of ბერიძე as a Gurian house.

ბერიძეშვილი among variant forms in an Akhuashvili lemma.

აჭარის ლივის ვრცელი დავთარი (Acharis livis vrtseli davtari, Selim II), first Ottoman census of Adjara: six ბერ-root households, listed by village in §5.1, e.g. „მამისა ბერული / თავბერი ძე მისი" at ქვედა კურძა; all 534 households pay ispenje, i.e. Christian. Negative finding: the published edition's complete household lists contain no hereditary surname ბერიძე anywhere in Adjara — the stem occurs only as ბერული, ბერუკი and თავბერი (C0867).

„წყალწითელა (Tsqaltsitela)ს მცხოვრები გოგიტა ბერიძე გვხვდება 1570 წლის ბეგრის ნუსხაში" (Imereti).

გურჯისტანის ვილაიეთის დიდი დავთარი (Gurjistanis vilaietis didi davtari): five secure ბერისძე householders, each localisable — პაპუნა ბერისძე at ერკოტა (Erkota, Aspindza nahiye, p. 138); გულა ბერისძე + ბაბუჩა ძმა მისი at სარო (Saro, Khertvisi, p. 187); ენუქა ბერისძე at ვარძნა (Vardzna, Mzvare/Poskhov, p. 298); ასლანბეგ ბერისძე at არმაშენი (Armasheni, Fanak/Tao, p. 338); ტემოთ(?) ბერისძე in the Panaskert rabat (p. 370). Three further readings are queried by Jikia himself and must keep their question marks: გოგჩა ბერიძე(?)სძე at სასხარა (p. 484), ალექსი ბერიდის(?)ძე in the Atskuri rabat (p. 89), მახარებელ ბერიდის(?)ძე at ფლატე (p. 116). Given names ბერი, ბერო, ბერია also occur.

„დაუთა ბერიძე არის მოწმე გიორგი სააკაძის მიერ ფარსადან ჯავახიშვილისაგან ყმა მამულის ნასყიდობის წიგნში."

ბერი as a given name at ცაიში (Odishi).

Castelli's album: „კეთილშობილი გურიის თავადის მეუღლე პოეტი ვომინიჯა ბერიქე, დიდად ნიჭიერი და სხვადასხვა სათნოებით სახელგანთქმული", who acted as his secretary for letters to the king and queen.

„ბერიძე ელია - დამწერი და მოწმე წინამძღვარ მელქისედეკ ყანჩელის მიერ ძაბახიძეებისათვის მიცემული სამწირველოს ბოძების წიგნისა."

„ქართლში ციციშვილის აზნაურ ბერიძეს 1578-1675 წლებში ჰყოლია სამი კომლი ყმა მაწლეთსა და ხამლეთში."

Giorgi III Gurieli's grant to ბოქაულთუხუცესი მირზაბეგ თავდგირიძე witnessed by „გიორგი ბერიძე მესტუმრეთუხუცესი და ოთარ ბერიძე - სახლთუხუცესი"; Bakradze's charters likewise list „სახლთუხუცესი ოთარ ბერიძე, მესტუმრეთ–უხუცესი გიორგი ბერიძე".

შემოქმედი (Shemokmedi)ს გულანი: „აქა ჯუმათელი იოანე ბერიძე დაჯდა ჯუმათელად"; bishop of ჯუმათი (Jumati) 1687–1705 (ქართველიშვილი, გურიის საეპისკოპოსოები, 2006, pp. 65–66).

A census davtar quoted by ივ. ჯავახიშვილი records „წიფორელი ბერიძე ავგაროზასშვილი" moving from წიფორი (Tsipori) to კოდა (Koda) with the ავგაროზიშვილები.

The -ულ- branch, otherwise invisible: a document naming the kodispure serfs of the ყანჩაველები — თევდორე ბერაული, მამისიმედ ბერიული, ნადირა ბერიული. Chantladze calls the formation "ძალზე იშვიათი"; today's ბეროკაულები (33 souls in Tbilisi, Dedoplistskaro, Telavi) are rarer still.

„ბერიძე იხსენიება, როგორც „ერისთავის უხუცესი და ერკეთი (Erketi)ს სახატო მამულის მოურავი“"; Bakradze: Beridzes were aznaurs of the ერისთავ-შარვაშიძე with the ერკეთი mouravi office; მამია V split the საჯავახო/საკათალიკოსო mouravi office between an ერისთავი and a ბერიძე.

Childless აზნაური მამუკა ბერიძე of დვაბზუ (Dvabzu) adopts საყვარელი, a ნაკაშიძე retainer, and confirms his estate on him; Soselia lists „ბერიძეები („ორი მოსახლე“ დვაბზუს, „ლიპარესა და მამუკას შვილები“)" among the Nakashidze aznaurs. A charter to მამუკა ბერიძე returns serfs seized by მამია.

ბერიძე // ბერიძეშვილი // გეორგიშვილი / ირემაშვილი as one lemma. In the same census ბერიძე (ბერი) appears as a serf offshoot of the ირემაშვილი on ყაფლანიშვილი lands at ფიტარეთი (Pitareti), citing იასე ლორთქიფანიძე.

Ruisi diocese register (რუისის სამწყსოს დავთარი), compiled 1715 and printed by Takaishvili in 1907 (pp. 126–130): among the 37 households of არადეთი (Shida Kartli) it lists one Beridze, ბერიძე იორდანე. The entry read elsewhere as a second Beridze is printed ბერაძე თამაზა.

Vakhushti's notice of the prior of ფიტარეთი lists „ბასიტაშვილი ბერიძე" among his people (ვახუშტი, 171).

ვახუშტი: ბერიძე among Gurian თავადები; „ბახვის წყლის შესართავს ზეით არს ციხე ბერიძისა".

"Saberitzeo" on J.-N. Delisle's map of Georgia (based on Vakhushti).

„1790 წლის ერთ თავდებობის წიგნში იხსენიება გურიის უდაბნოს მოურავი როსტომ ბერიძე."

ლევან დადიანი's certificate restores the Khoni Beridzes' აზნაურობა: „გიორგი ბერიძე შემოწირულ არს ხონის მინდა გიორგის ეკლესიისადმი, მის პაპიჩემისაგან მისვე სახითა აზნაურობისათა … მონათესავე ამათი ცხოვრობენ … ლეჩხუმს".

İosep-Mose Beridze, "Âşık Ruhani", folk poet of Akhaltsikhe writing in Georgian and Turkish, fights on the Ottoman side.

The priest Giorgi Beridze is appointed, with Andrei Gelovani and others, to archimandrite Anton Dadiani's spiritual mission to Abkhazia, which set out early in 1834.

The surname Beridze is first mentioned in Kutaisi documents in 1834, according to M. Kezevadze's register of 19th-century Kutaisi surnames (Kutaisi 2012, entry 167). The year is the earliest mention the register found in the Kutaisi archive; it is not a register drawn up in 1834.

Gurian uprising; the ყარსუმ (?) ბერიძე sword story.

Dean Georgi Gamrekelov of Akhaltsikhe recommends the priest Nikolai Beridze of the Kotelia church of Sts Kirik and Ivlita, with six other priests, for an award.

Nikoloz Beridze serves as church assistant (prichetnik) at the St George church of Kobi in the Truso valley.

A fourth dated Beridze inscription, and the only one from Samegrelo. A Mkhedruli inscription on the old St George icon at the ალერტი (Alerti) church: „მთავრობასა მინგრელიასა შინა დავით ლეონის ძე დადიანისა და მღვდელ მთავრობასა ჭყონდიდელისა ანტონი მეორისა დადიანოვისასა … მოვაჭედინე და შევამკობინე ხატი ესე … გიორგისა ბლაღოჩინმან და მღვდელმან ამა ეკლესიისამან ნიკოლოზ ბერიძემ წელსა 1850" — priest and blagochin Nikoloz Beridze had the icon chased and adorned, under დავით ლევანის ძე დადიანი and Catholicos ანტონ II.

Imperial recognition of Gurian nobility: 7 tavadi houses and 46 aznaur houses, „გურიის აზნაურები: … 4. ბერიძეები"; Beridze also on the Mingrelian noble list.

Aznaur Beridzes vote in the Kutaisi assembly of nobles: poruchik Гиго Ростомович, podporuchik Сио Георгиев, Карсум Беров, Годжаспир Бежанов, Платон Алмасханов ბერიძე etc.

Katsia Beridze is named among the some 80 active participants of the June 1865 rising of the Tbilisi poor who were brought to trial; most of them were sentenced to prison or to penal labour in Siberia.

Bakradze copies the ოქონი (Okoni) icon inscription — as printed in his 1987 edition, pp. 207–208: „ქ: ნებითა ღვთისათა მე, ბერიძემან გიორგი, მოვაჭედინე წმინდა და პატიოსანი ხატი ფერისცვალებისა ჩემდა ამ სოფლის სადღეგრძელოდ და საოხად, ამინ და კირიელეისონ" — and, on p. 101, the ლიხაური (Likhauri) icon naming Beridzes of ქაქუთი (Kakuti) and გურიანთა (Gurianta), „პირველნი თავადები არიან, მეორენი აზნაურები და გლეხები". (p. 99 of the same edition is the Likhauri church discussion, not Okoni.)

ფარცხისი (Meskheti) Beridzes recorded as ბერიძესშვილი, then ბერიძე.

Muhajir emigration from Adjara includes Beridzes; Nuri Beridze sits on the Russian-era titulature commission.

When the Russian army enters Upper Adjara, a Beridze of Khikhadziri leads the olqoba, the people's rising, and Khikhadziri becomes the battleground. He is seized during the rising and later released (Sakhokia 1950 and Droeba 1879 no. 7, via Mgeladze 2021).

Early in 1880 a delegation of Muslim Georgians from Batumi oblast, led by the Shuakhevi mufti Loman-efendi Kartsivadze, goes to Istanbul to test the Ottoman promises to the muhajirs. Nuri Beridze, named in the source as qadi of Khulo, is one of its members.

An order for the Caucasian military district strikes the militia podporuchik Sio-Beridze off the Gurian foot druzhina because of illness (printed in Kavkaz, 23 Aug. 1880).

The 1886 cameral census list of clergy, as transcribed by I. Chubinidze, names the priest Tevdore Mates dze Beridze at Surami.

Junker Konstantin Bezhukov Beridze of Ozurgeti uezd is chosen for the honour guard of the Kutaisi nobility for the emperor's visit to Kutaisi.

Eight Beridzes, seven men and one woman, are entered as electors in the Ozurgeti uezd section of the Kutaisi nobility list of 14 May 1894, none of them with a princely title.

Census: Samegrelo Beridzes (locally ბერძეეფი) at აბასთუმანი (Abastumani) and გურშემი (Gurshemi) are აზნაურები; Gurian Beridzes are თავადიშვილები.

The ashugh Şivğa, Luka Beridze, born at Akhaltsikhe in 1838, dies at 'Prtena' near Akhaltsikhe, where his grave is (Türk Edebiyatı İsimler Sözlüğü, after Hacılar 2007).

შალვა ქიქოძე's drawing of პლატონ ბერიძე, vice-mayor of ოზურგეთი.

Photograph of ნური ეფენდი ბერიძე in the Batumi-district deputation to the Romanov tercentenary.

First Georgian school at ოლადაური (Oladauri) opens in Nuri Beridze's house.

At Dusheti, Lado Beridze (stage name L. Khandoeli) directs and acts in V. Gunia's drama Da-dzma, and the correspondent notes Vazha-Pshavela in the audience. A later chapter of the same book dates the performance 15 April.

On the road from Abastumani to Akhaltsikhe, General Shalva Maghlakelidze's party is ambushed and one of his companions, surnamed Beridze, is killed (Maghlakelidze's memoir, p. 346, via Kukuladze 2016). The text places it after the fighting of December 1917 and before the events of March-April 1918.

Christian Erkota is emptied and plundered twice. In March 1918 its people flee towards Bakuriani, and after their return late in 1918 they are attacked again. Men of Varneti take the brothers Bartlome and Levan Beridze from Rufat Sherif-oghli's house and kill them, and Filo Beridze is killed by Ali Iskander-oghli of Varneti. Samson Nikolozis dze Beridze and Aleksandre Beridze give testimony in March 1920.

From 1 November 1918 Vukol Beridze is teacher of Georgian language, literature and history at the Tbilisi Teachers' Institute (Ministry of Public Education personal file, via the Prosopographic Database of 20th-century Georgia).

Vukol Beridze is director of the chancellery of the Ministry of Education (newspaper Sakartvelos Respublika, 28 March 1920, via the Prosopographic Database of 20th-century Georgia).

At the Keda district peasant meeting, where 2,500 households were represented, Khasan Beridze is one of the two speakers on the tasks of the poor peasants' committee.

At the meetings of 2-3 October 1921 Osman Beridze is elected a member of the peasant committee of the Acharistskali rural community.

The 'Red Mejlis' of Adjara, approved on 15 November 1921, includes Yunus Beridze among the nine members for Khulo district, and Khasan Beridze sits on the bureau of the central peasant committee.

Ibragim Mikeladze's anti-Soviet band in Keda district: a Beridze is reported with the band at Akho on 17 July 1922, Enver Beridze is named as a member, and a Beridze is among those killed when the militia surrounds the band at Varjanisi on 18 September 1922.

Early in 1926 five or six Erkota households led by Shalva Beridze take down their houses and move up to Chura to live as a commune for six or seven months, as his brother Andro Beridze told it in 1982.

At a French conference on Georgia arranged by Princess Dadiani in Paris, Shalva Beridze reads a paper on the Georgian poem 'The Snake-Eater'. He may be the émigré scholar Shalva Beridze (1892-1970), but the article gives nothing that proves it.

Vale has 400 households, 90 of them Muslim Georgian, and Beridze is one of the seven surnames of the Muslim households (Georgian Encyclopedia).

Ekvtime Takaishvili writes from France to Vukol Beridze about the Georgian treasure on 5 April 1935, has his answer on 10 May and writes to him again on 26 May (Takaishvili's notes, via Gzirishvili 2020).

The Tbilisi State University commission to establish the text of Vepkhistqaosani for the Rustaveli jubilee begins work. V. Beridze is one of the eight members who did the work, named in full elsewhere in the volume as Prof. Vukol Beridze.

The Presidium of the Central Executive Committee of the Georgian SSR releases Valerian Georgievich Beridze from the post of People's Commissar of Agriculture of the Georgian SSR 'in connection with his transfer to other work'.

Deportation of Meskhetian Muslims: Кадым Беридзе (b. 1893, შალოშეთი (Shalosheti), Aspindza) deported to Kazakhstan, arrested 1949, 10 years ITL, rehabilitated 1988.

Beria's note to the Presidium of the CPSU Central Committee on the Mingrelian case names the collective farmer M. M. Beridze among those deported from the Georgian SSR after the decree of 16 November 1951, and says that the charge of smuggling to Turkey in 1927-1930 was false.

The state security general Irakli Niblaze testifies that Beria shielded Georgian 'nationalists', Vukol Beridze among them.

Khajer Beridze is elected deputy of the 5th-convocation Supreme Soviet of the Georgian SSR for electoral district no. 347.

24,797 bearers — first in Georgia (კაპანაძე 18,550; გელაშვილი 17,995). The data are the state passport records and metric extracts of 1 February 1995, published two years later, so "1997" is the publication date and not the reference date. The same tables give ბერიძე as the commonest surname of ასპინძის რაიონი (745; the scan re-read 2026-09-30, p. 259) and count 329 ბერიძაშვილი.

Patriarchal blessing of the ბერიძეები at სამება.

Turkish court restores the surname to ორჰან ბერიძე (Şardağ).

29,986 / 30,022 bearers — first in Georgia.