ჩვენს შესახებ

არასწორი მტკიცება, თითქოს ბერიძე თბილისში ყველაზე გავრცელებული გვარია.

დედაქალაქის უდიდეს გვართა შვიდეულში ბერიძე არ შედის. ნახსენები თერთმეტი ათასზე მეტი ადამიანი რეალურად აჭარის სტატისტიკაა.

უცხოურ პორტალებზე გავრცელებული მცდარი ეტიმოლოგია, თითქოს გვარი პირდაპირ „მონაზვნის შვილს“ ნიშნავს.

ეს არის გამარტივებული მიდგომა, რომელსაც ქართული ენათმეცნიერება სრულად უარყოფს. გვარის ფუძე მამრობითი შვილის უძველეს აღმნიშვნელს უკავშირდება.

ინტერნეტ სივრცეში არსებული მცდარი თეორიები, რომლებიც ფუძეს დათვს უკავშირებს, ხოლო სუფიქსს — ოსურ გავლენას.

ეს განმარტებები სრულად ეწინააღმდეგება ქართულ ისტორიულსა და ენობრივ წყაროებს. სუფიქსი ძირძველი ქართულია.

დაუსაბუთებელი მოსაზრება, რომ ბერიძეები ჯერ კიდევ მეთორმეტე საუკუნიდან ფლობდნენ თავადის ტიტულს.

ვახუშტი ბატონიშვილი, რომელიც მათ გურიის თავადებად იხსენიებს, არანაირ თარიღს არ უთითებს. ეს პერიოდიზაცია დაუსაბუთებელი დამატებაა.

გავრცელებული მოსაზრება, თითქოს ხულო ბერიძეთა მთავარი ბუდე და უდიდესი კერაა.

სტატისტიკურად, ბერიძეთა უდიდესი ნაწილი ხელვაჩაურსა და ზღვისპირეთში ცხოვრობს. ძველი მონაცემებით ხულო ამ კუთხით მხოლოდ მეხუთე ადგილზეა.

დაუსაბუთებელი თეორია, თითქოს ოცდაცამეტზე მეტი განსხვავებული გვარი პირდაპირ ბერიძეთა საგვარეულოსგან წარმოიშვა.

მტკიცება ურევს „ბერ-“ ფუძის მქონე გვარებსა და გამოყოფილ შტოებს. ენობრივი მსგავსება პირდაპირ ნათესაობას არ ნიშნავს.

უარყოფილი მოსაზრება, თითქოს მეთექვსმეტე საუკუნის აჭარის დავთრებში ბერიძეები უკვე ირიცხებიან, თუმცა ოსმალო მოხელეების მიერ ისინი შეცდომით პირად სახელებად არიან ჩაწერილნი.

შემორჩენილ დავთრებში გვხვდება სხვადასხვა ფორმები, მაგრამ მტკიცება, რომ ეს ბერიძის დამახინჯებული ფორმებია, ისტორიულად გაუმართლებელია.

კატეგორიული მტკიცება, თითქოს ერთიანი გვარი აჭარაში უწყვეტად მეთექვსმეტე საუკუნიდან მკვიდრობს.

დოკუმენტურად დასტურდება სახელის ქრისტიანული ფორმების არსებობა, ხოლო ამავე გვარის მძლავრი გავრცელება მეცხრამეტე საუკუნის რეალობაა.

ვიკიპედიაზე ატვირთული ბერიძეთა ვითომდა ისტორიული საგვარეულო გერბი.

ეს თანამედროვე ნახატია. ძველ რუსულ და ქართულ ჰერალდიკურ კრებულებში ბერიძეთა ისტორიული გერბი არ დასტურდება.

უცხოურ საიტებზე მოყვანილი მოდელირებული სტატისტიკა, თითქოს გვარის მატარებელთა აბსოლუტური უმრავლესობა მართლმადიდებელია.

ეს ავტომატურად გენერირებული რიცხვია, რომელიც სრულად უგულებელყოფს აჭარელ ბერიძეთა რელიგიურ ისტორიასა და მუსლიმურ მემკვიდრეობას.

მტკიცება, რომ ზესოფლის ეკლესია ბერიძეთა საგვარეულო ტაძარს წარმოადგენს.

ტაძარი უშუალოდ სასულიერო პირის ძალისხმევით აიგო, მაგრამ იგი სოფლის საკუთრებაა და საგვარეულო სტატუსი არ გააჩნია.

მტკიცება იაგორ ბერიძის წოდების შესახებ, როგორც მთელი საგვარეულოს სტატუსის განმსაზღვრელი.

დოკუმენტი შეეხება მხოლოდ ერთ კონკრეტულ პიროვნებას რუსული მმართველობის პერიოდში და არ ვრცელდება სრულად გვარზე.

ტენდენცია, რომლის მიხედვითაც აჭარაში გავრცელებული ყველა ლეგენდა სამი ძმის შესახებ ბერიძეებს მიეწერება.

მსგავსი სიუჟეტები ტიპურია სხვადასხვა გვარისთვის. მაგალითად, ახოში სამი ძმის ლეგენდა რეალურად ნაკაშიძეების საგვარეულოს უკავშირდება.