მტკიცებები
- ბ-001 A ფუძე „ბერი“ ქართულში მრავალმნიშვნელოვანი სიტყვაა. ილია აბულაძის ლექსიკონში იგი განმარტებულია როგორც მოხუცებული და მონაზონი, ხოლო ენათმეცნიერთა ნაწილი მას ვაჟიშვილის მნიშვნელობითაც ხსნის.
- ბ-002 A გვარსახელებში ბერ-ძირის სემანტიკას განსაზღვრავს საკუთარი სახელის მამრობითი სქესის, ძის, შვილის ჩვენება.
- ბ-003 A აჭარაში მარტივფუძიანი წყვილია ბერიძე და ბერასძე (ბერ-ა-ს-ძე), რაც პირსახელებს ბერი და ბერა გვავარაუდებინებს.
- ბ-004 A კიბორიძე მიღებულია კი+ბერიძე-სგან (ე→ო); მსგავსი წარმოების გვარია კობერიძე.
- ბ-005 A უადრესი ზუსტად დათარიღებული საბუთი, სადაც გვარი ფიქსირდება, 1411 წლის სიგელია. მასში ქართლელი დავით ბერისძეა მოხსენიებული. თუმცა სახელი უფრო ძველია და მეცამეტე საუკუნის ყმასაც ერქვა.
- ბ-006 A მეფე ალექსანდრეს მიერ გაცემულ სასისხლო სიგელში, რომელსაც გ. არახამია 1484–1488 წლებით ათარიღებს, დემეტრე ბერიძე მოწმედ და მეფის კარის ვაზირად იხსენიება.
- ბ-007 A ტბეთის სულთა მატიანეში დასტურდება ბერასძე, ბერერისძე, კახაბერისძე, გოგაბერისძე, წითელბერისძე — ძველი -ისძე ფორმები თანამედროვე ბერიძემდე.
- ბ-008 A აჭარაში გვარის უადრესი დოკუმენტური კვალი დიმიტრი ბაქრაძის მიერ მიკვლეული სიგელია, სადაც ბეჟიტა ბერიძეა დასახელებული.
- ბ-010 A „პირთა ანოტირებული ლექსიკონის“ 1658–1675 წლების სიაში ქართლელი ბერიძეები ციციშვილების ყმებად ირიცხებიან. საამილახვროს დავთრით, მეჩვიდმეტე საუკუნის მეორე ნახევარში ანდორეთელ ბერიძეებს მეთოფეობა ევალებოდათ.
- ბ-011 D ზეპირი გადმოცემით ბერიძეებს, განსაკუთრებით ქვემო აჭარის ბერიძეებს, იხსენიებდნენ ბეგებად.
- ბ-015 A მარიამ კობერიძის კვლევის თანახმად, ბერიძეთა გვარი აჭარის ხუთივე მუნიციპალიტეტშია გავრცელებული, მათ შორის ხულოს მრავალ სოფელში.
- ბ-016 A ქედის მუნიციპალიტეტში ბერიძეები დასახელებულია ზესოფელში, ზენდიდში, ვაიოში, კოკოტაურში, ცხმორისში, ქედაში და სხვა სოფლებში.
- ბ-017 A ოსმალთა ბატონობის პერიოდში ბერიძეებისათვის შეურქმევიათ ხაბაძოღლი, ქოროღლი, ჰაიდაროღლი, ოგოროღლი, ჰაჯიოღლი, ნიგაზევლოღლი — შტოგვარების გამოყოფის ნიშანი.
- ბ-021 D ზეპირი ისტორიით, მემედ-ბეგ ჩახალოღლი-ბერიძე მეცხრამეტე საუკუნეში ოსმალეთის წინააღმდეგ ბრძოლის ლიდერი იყო, თუმცა დოკუმენტურად არ დასტურდება.
- ბ-022 B წიგნი ეძღვნება ნური ბერიძეს, ოლადაურის ქართული სკოლის დამაარსებელს, დაბადებიდან 170-ე წლისთავზე.
- ბ-029 B მკვლევართა ნაწილი 1595 წლის ოსმალურ დავთარში ფორმა „ბერიძეს“ კითხულობს, თუმცა გამოცემულ ტექსტში აწყურის რაბათში ერთი საეჭვო ჩანაწერი იძებნება, ხოლო სხვაგან „ბერისძე“ მამის სახელად გვხვდება.
- ბ-030 A მკვლევარ მარიამ კობერიძის დასკვნით, აჭარის ბერიძეთა შესწავლის მთავარი დამაბრკოლებელი ფაქტორი ოსმალობის ხანის წერილობითი ძეგლების განადგურებაა.
s-dspace-nplg-229c · ბოლო განახლება 2026-09-12 · შესწორების გაგზავნა