ილია აბულაძე ძველი ქართული ენის ტექსტებზე დაყრდნობით იძლევა ბერ-ი სიტყვის განმარტებას - მოხუცებული; მონაზონი: ,,ჰკითხა ძმამან ვინმე ბერსა ... ჰრქუა მას ბერმან“ მ, ცხ, 90. ბერობა, დაბერება, დედაბერი, დედაბერებრი, სიბერე, უბერესი. ბერვა ,,შებერვა“, ჩაბერვა: დაბერვა, მიბერვა, შებერვა, ბერვა... (აბულაძე 1973, 131, 139).
მტკიცებები
- ბ-001 A ადასტურებს
ფუძე „ბერი“ ქართულში მრავალმნიშვნელოვანი სიტყვაა. ილია აბულაძის ლექსიკონში იგი განმარტებულია როგორც მოხუცებული და მონაზონი, ხოლო ენათმეცნიერთა ნაწილი მას ვაჟიშვილის მნიშვნელობითაც ხსნის.
ციტირება
ბერიძე — გვარის ისტორია · ამონარიდი A.2 · beridze.info/passages/a-02 · წყარო: http://scientia.ge/index.php/papers/article/download/63/120/349 (ნანახია 2026-10-01)a-02 · ბოლო განახლება 2026-10-01 · შესწორების გაგზავნა