ბერ-ი (ბერისა): 1. ბებერი, მოხუცებული, დიდი ხნის (ადამიანი)// საერთოდ, დიდი ხნისა, ბებერი (რამ); 2. საეკლესიო ძმობის წევრი, რომელსაც მონასტერში ასკეტური ცხოვრების აღქმა აქვს დადებული//ბერად აღიკვეცება, ბერად აღკვეცილი (ქეგლი 2008, 996).
მტკიცებები
- ბ-001 A ადასტურებს
ფუძე „ბერი“ ქართულში მრავალმნიშვნელოვანი სიტყვაა. ილია აბულაძის ლექსიკონში იგი განმარტებულია როგორც მოხუცებული და მონაზონი, ხოლო ენათმეცნიერთა ნაწილი მას ვაჟიშვილის მნიშვნელობითაც ხსნის.
- ბ-303 არასწორი უარყოფს
ინტერნეტ სივრცეში არსებული მცდარი თეორიები, რომლებიც ფუძეს დათვს უკავშირებს, ხოლო სუფიქსს — ოსურ გავლენას.
ეს განმარტებები სრულად ეწინააღმდეგება ქართულ ისტორიულსა და ენობრივ წყაროებს. სუფიქსი ძირძველი ქართულია.
ციტირება
ბერიძე — გვარის ისტორია · ამონარიდი A.1 · beridze.info/passages/a-01 · წყარო: http://scientia.ge/index.php/papers/article/download/63/120/349 (ნანახია 2026-10-01)a-01 · ბოლო განახლება 2026-10-01 · შესწორების გაგზავნა